ADOS-2 a inne narzędzia diagnostyczne
ADOS-2 nie zastępuje innych metod – uzupełnia je. Najlepsze efekty daje połączenie ustrukturyzowanej obserwacji z wywiadem i kwestionariuszami. Porównujemy ADOS-2 z najczęściej stosowanymi narzędziami.
ADOS-2 a ADI-R
ADI-R to ustrukturyzowany wywiad z rodzicem lub opiekunem, skupiony na historii rozwoju i wcześniejszym funkcjonowaniu. ADOS-2 dostarcza natomiast bezpośredniej obserwacji „tu i teraz”. Oba narzędzia świetnie się uzupełniają: jedno opisuje przeszłość, drugie – aktualne zachowanie.
ADOS-2 a kwestionariusze (AQ, RAADS-R)
AQ i RAADS-R to kwestionariusze samoopisowe – osoba badana sama ocenia swoje cechy i doświadczenia. Są przydatne jako narzędzia przesiewowe, które pomagają zdecydować o pogłębionej diagnostyce, ale opierają się na subiektywnej samoocenie. ADOS-2 dostarcza obiektywnej, obserwowanej miary zachowania, której kwestionariusz nie jest w stanie zastąpić.
ADOS-2 a MIGDAS-2
MIGDAS-2 to oparty na wywiadzie i obserwacji protokół o bardziej narracyjnym charakterze, kładący nacisk na profil sensoryczny i sposób przeżywania świata. ADOS-2 jest bardziej ustandaryzowany i punktowany. W praktyce diagnostycznej narzędzia te mogą się uzupełniać, zależnie od potrzeb i profilu osoby badanej.
Dlaczego samo wypełnienie kwestionariusza nie wystarczy?
Kwestionariusz odzwierciedla to, jak osoba postrzega samą siebie – może być obciążony brakiem wglądu, maskowaniem lub nadinterpretacją. Rzetelna diagnoza wymaga obserwacji realnego zachowania i zestawienia wielu źródeł. Dlatego w naszym podejściu ADOS-2 stanowi rdzeń, wokół którego budujemy całościową ocenę – opisujemy to w sekcji Nasze podejście diagnostyczne.
Umów diagnozę z wykorzystaniem ADOS-2
Kompleksowa diagnoza autyzmu prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów — dzieci, młodzież i dorośli.
Treść weryfikowana merytorycznie przez specjalistów Polskiego Centrum Diagnozy Autyzmu (DCP)Aktualizacja: 6 października 2026